لام است دوباره تكرار شده و بايد از آن همان معناى اول اراده شده باشد . اما معنايى كه به ائمه اهل البيت عليهم السلام نسبت داده‌اند ، ما براى نمونه حتى يك روايت پيدا نكرديم كه متضمّن اين معنى باشد ، فقط روايتى كه در چاپ اول جامع الاحاديث از مستدرك نقل كرده و او هم از رساله مربوط به متعه كه متعلق به شيخ مفيد رحمه الله است نقل مىكند ، آنجا تعبير شده است « من شُهر و اقيم عليه الحد » ولى گذشته از ارسال اين روايت ، اصلًا « واو » در آن غلط است و صحيح « او » مىباشد و مطابق همان صحيحهء محمد بن مسلم است كه در كتب حديثى وارد شده و به جاى « واو » ، « او » دارد . قابل ذكر است كه در چاپ جديد جامع الاحاديث « واو » را تبديل به « او » كرده‌اند و ما به خود مستدرك هم كه مراجعه كرديم « او » داشت ، با اينكه چاپ اول جامع الاحاديث كه « واو » ضبط كرده به همين مستدرك جديد آدرس داده ، كه در آنجا روايت « او » دارد . لذا اين حتماً غلط چاپى ( چاپ قبلى جامع الأحاديث است ) و در بحار و جاهاى ديگر هم « او » ضبط شده است و در همه كتابهاى حديثى كه از شيخ مفيد نقل شده نيز « او » ضبط شده است . بنابراين ، فرمايش آقاى طباطبايى رحمه الله تمام نيست و روايات بر خلاف آن است . يعنى اينكه تمام آن شروط معتبر باشد ، هيچ وجهى ندارد و از علماى اماميه هم كسى قائل به اين مطلب نشده و در بين عامه بطور نادر گفته شده است كه مراد از زانى محدود است . البته شرط عدم توبه را ما قبول داريم چون روايات تصريح دارند ، ولى اگر ما بوديم و خود آيه شريفه ، اين شرط هم استفاده نمىشد . چون اين احتمال - همانطور كه از حسن بصرى نقل شده - وجود داشت كه زنا را موجب حرمت ابد بدانيم . همانطور كه در بعضى از موارد ، حرمت ابد ثابت شده است . بنابراين ، مهم اين است كه ببينيم روايات چه گفته‌اند .